Dönülmez akşamın ufkundayız. Vakit çok geç

            Bu son fasıldır ey ömrüm, nasıl geçersen geç.

            Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,

            Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.

            Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan,

            Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan,

            Geçince başlayacak bitmeyen sükünlü gece,

            Gruba karşı bu son bahçelerde, keyfince,

            Ya şevk  içinde harabol, ya aşk iç inde gönül.

            Ya lale açmalıdır göğsümüzde, yahut gül.

            ( Yahya Kemal Beyatlı )

bir oğlum olacak adı temmuz
uykusuz
korkusuz
beter mi beter
ben beynimi satarak yaşıyorum
o benden proleter

bir oğlum olacak adı temmuz
karataşın göbeğinde aşk
karataşın göbeğinde barış
karataş çatladı çatlayacak
bende bitmeyen kavga
onda yeniden başlayacak

bir oğlum olacak adı temmuz
öfkede benden fırtına
sevgide deniz
ne samanyollarının ulu kervanları susuzluğumun
ne kutupm şafaklarında tanrılaşması ilkelliğimin
temmuz gibi sıcak ve bereketli
temmuz gibi uçsuzbucaksız

bir oğlum olacak adı temmuz
dilinde en güzel sesi türkçemin
..........
..........

Yaşamın en tatsız tarafı sona eriş şeklidir. şüphesiz ki
Yaşamı tersten yaşamak daha güzel, hatta mükemmel olurdu. Nasıl mı?

Cami'de uyanıyorsunuz.  Bir tahta sandık içersinde, herkes
Karsınızda saf durmuş, iyiliğinize dua ediyor ve tüm haklar
helal edilmis vaziyette.Tabuttan doğruluyorsunuz, yaşlı, olgun ve
ağırbaşlı olarak. Herkes  etrafınızda, büyük bir itibar, iltifatlar,
çocuklar torunlar hepsi hazır.  

Arabanıza kurulup evinize gidiyorsunuz. Doğar doğmaz devlet Size maaş bağlıyor, aylık veya üç ayda bir maaş, hazır ev...
Altmışlı yaşlara  kadar herşey garanti, huzur içinde
yaşıyorsunuz.

Sağlığınız gittikçe  düzeliyor, kaslar güçleniyor,
kuvvetleniyorsunuz. Bir gün çalismak istiyorsunuz ve işe ilk
başladığınız gün size hoşgeldin hediyesi olarak bir plaket ve altın kol saati veriyor  patronunuz...
Ve Genel Müdürlük veya bunun gibi yüksek bir makamdan tecrübeli bir
insan olarak işe basliyorsunuz. Herkes karışnızda elpençe divan...

Vücudunuzda da  bazı hoşa giden hareketler de başlıyor.
Gittikçe zayıflıyor forma giriyorsunuz. Diğer hormonal
aktiviteler artıyor, fevkalade... Aman ne güzel günler başlıyor...

Derken birgün patron size  artık Üniversiteye gitsen daha iyi
olur diyor. Çalışmayı bırak, okumaya başla, harçlığın benden
olsun..." Keyfebakar mısınız? Okuduğunuz dersler gittikçe kolaylaşıyor. Ekmek elden, su gölden bir dönem başlıyor. Partiler, Diskotekler, Kızların sayısı artıyor.

Derken Anne ve Babanız sizi götürüp getirmeye başlıyor, araba kullanma derdi de yok artık.. Günün birinde sizi okuldan da alıyorlar, "evde
otur, keyfine bak, oyuncaklarınla oyna" diyorlar...  Mamanız
ağzınıza veriliyor, zaman zaman altınızı bile temizliyorlar, hatta bu durum alışkanlık yaratıyor ve Hiç tuvalet kullanmamaya başlıyorsunuz... Derken Anneniz bir gün size süt verme  kararını alıyor ve başka bir keyifli dönem başlıyor. Mama artık her yerde, her an ve en taze şeklinde hazır...

Bir gün karanlık ılık ve sıcak bir ortama giriyorsunuz. Beslenmek
için ağzınızı açmaya dahi gerek yok, bir kordondan besleniyor, sıcacık,
yumuşacık, gürültü ve patırtısız bir ortamda yaşıyorsunuz. Küçülüyor,
kücülüyor, ufacık bir hücre halini alıyorsunuz.

Ve günün birinde müthiş keyifli bir orgazm ile hayatınız bitiyor...

CAN YÜCEL